بو گئجه - حسین دوزگونون شعرلری
عاشورا گئجهلری تبریزده شمع پایلاما مراسیمی مناسیبتیله
«گولو - گولزار رسالت بو گئجه،
شیمردن ایستهدی مهلت بو گئجه!»
اذانین آخدی صداسی جانیما،
بو گئجه ایستهمه حاشا ائلیهم.
گئدیرم آی باجی قیرخ بیر مسجیده.
آنامین نذرینی برپا ائلیهم.
باش وئریبدیر نه قیامت بو گئجه!
قوی گئدیم بیرده قیزیللی مسجیده،
ساوموشام سورخابی، سئیتمزهنی من.
مقبره مسجیدینین آغزیندا،
آغلاماق باسدی باجی، لاپ بیردن!
گلدی اخلاص ایله حالت بو گئجه.
کربلانین کیتابین، قان ایچره،
آچدی نورانی بابام قارشیمدا،
قاینادی منده ده مظلوم داماریم،
نه هوالار وار ایمیش باشیمدا؟
بورودو جانیمی غئیرت بو گئجه!
داییمین زنجیرینین دویدو سسین،
قارا کؤینکلی گلیب قارشیلادی.
منی اؤز اصلیمه قایتار، باجی جان!
دئینه: «دوزگوندو بونون اصل آدی!»
قلبیمی ائیله ضمانت بو گئجه.
تبریز یوللاریندا - ص 12 - عاشورا گئجهسی 1368.
بيز احسان شكرخدا و ائلدار صديق ايكيميز بيرليكده «حسين دوزگون»ون شعرلري و ادبياتي يازيلاري و اونون باره سينده اولان شعرلري و ادبي يازيلاري بو وبلاقدا سيزه سوناجاغيق. اوميد ائديريك لذت آپاراسيز.