منیم عشقیم

نهایت‌سیز افق‌لردن آخان

جاری اولان

سؤنمز ایشیقدیر، یار!

منیم عشقیم

بدایت‌سیز شفق‌لردن سیزان

هم داملایان

اودلو آلوودور، یار!

ازل مندن،

ابد مندن،

تنیمده «ذات مهمان» وار

«صفی»نین درگهینده بارگاه قوردوم.

ظهوروم جانلاناندا

گؤرمه‌دی منکر،

تجلی ائتدی شمشیریمده عشقین نورالانواری.