غروب - حسین دوزگونون شعرلری
آردیندان بولوتلارین، غروبون آل قانلاری،
دامیر داملا - داملا ماوی گؤیون اوزونه.
گاهدا هیلالی، آیین اوزاقلاردان چاخیری،
گونشین سوسموش، ساری، ضعیف رنگلی گؤزونه.
بیر شاهین شفقلرین، ان درین اعماقینا،
یول آچیر، چیرپیناراق - آچاراق قانادلارین.
بوزالیر داها گونش، اوفوقلر ساری چالیر.
سانکی بیر قاوان دئییر: «شفقلر، سوسون، وارین!»
سؤنمه ای گونش! بیرآن، دایان قوی واله اولوم
ایچینده شفقلرین، شاهینین سوزمگینه.
سارالتما قانادلاری، چاتیشسین دایان سنه،
اورهگین یانمیرمی بس بوگؤزهل اوزمگینه؟
قوی حیران - حیران باخیم اونون محو اولماغینا،
قیزیل رنگه چالینان شفقلر دنیزینده.
باخسان بیر بو یارالی شاهینه، کیم سیزیری
آل قانلار نقطه - نقطه گئتدیکجه او ایزینده.
ای غروب! سؤنمه دایان یوردومو قارا ائتمه
یادا بیرجه آن گؤزله، یئتیریم قوجاغینا ...
قاچیرسان نییه مندن؟ چاتارام آخر سنه
پولهییب قالایارام کؤزلری اوجاغینا ...
کیچیک شعرلر - ص 107- 1345.
دکتر حسین محمدزاده صدیقین (دوزگون) - ایکینجی شعر وبلاگینه باخین
بيز احسان شكرخدا و ائلدار صديق ايكيميز بيرليكده «حسين دوزگون»ون شعرلري و ادبياتي يازيلاري و اونون باره سينده اولان شعرلري و ادبي يازيلاري بو وبلاقدا سيزه سوناجاغيق. اوميد ائديريك لذت آپاراسيز.