ائل نيسگيلي- حسین دوزگونون شعرلری

Nədən sən bu qədər tutqunsan könül?

Kimsə aça bilmir sənin eynini.

Əgər sevgili yar vəfa qılmadı,

Sən də ayrı dolan, at bu sevgini.

Eşqi satdın pula, utanan sənsən,

Özünə gələcək səni kusdurən.

İntibah günündə, sən olmayanda,

Görəcək nə dürrü veribdir əldən.

Bağırdın, çağırdın saymadı səni?

Nədən sən özgiyə sarı yönləndin?

Acığın utsaydın, oda yansaydın,

Qalmazdın ümmətsiz, olmazdın bidin.

Ərdəbil Lövhələri – s.1 – Nvrüz 1378