ائل نيسگيلي- حسین دوزگونون شعرلری

Mən yaramdan qan gedəndə,

Bivəfalar yan gedəndə,

Qorxmadım tərpənmədim heç,

Göylərə yüksəldi başım,

Canımı cananıma qurban edəndə.

Gün bə gün başım ucaldı,

«Ölməsin Düzgün» eşitdim.

Kölgəsində ərlərin ərlər yaşadı,

Ərki millət qəlbinə sultan edəndə.

İnqilab oldu,

Yuvasız qaldı düşmən,

Qorxdu düşmən...

Qaçdı düşmən

Qaçmağilə millətə yol açdı düşmən...

Bir əmanət tək sənə tapşırdı Düzgün:

«Ərk»dir bu,

Yıxma nadan! rişəsi çox bərkdir bu

Candı cananın evində

Millətin qəlbində,

«Sultan Ərk»dir, bu.