Qardaşım boşla bu boş sözlərivi,

Mənə Təbrizli deyirlər əlbət!

Ərdəbil şəhri də irfan yurdum,

Mə´bədim, qibləgahım, canımdır,

Nə təfavot edəcəkdir mən üçün?

Vətənim, Azərbaycanımdır!

 

Yada uyma sənə yanmaz ürəyi,

Səni təhqir eləyib alçaldar.

Təbrizin tarixinə xor baxmış,

Qayıdıb başıva çırpar qapazı.

Onun öz xasiyətin mən bilirəm,

Üstüvə döndərəcəkdir Arazı.

 

Yolunu əymə gözəl Təbrizdən,

Gün  bə gün parlagilən göylərdə.

Qəlbimin mədfənisən, bidar ol!

Səndə Təbrizdi dəmadəm döyünür.

Yad sənə, Ərdəbilə fəxr etməz,

Sənilə Azərbaycan öyünür.